A homeopatía en España: unha contradición sen sentido
O informe da Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios (AEMPS) foi contundente: a homeopatía carece de evidencia científica, os seus efectos non superan ao placebo e en España non existe ningún produto homeopático con indicación terapéutica autorizada. O documento, dependente do Ministerio de Sanidade, non deixa marxe á interpretación.
Ata aquí, todo correcto. A ciencia é a que é.
A contradición vén despois. Porque se a homeopatía non é un medicamento, se non serve para curar nada e se a propia Axencia di que non ten eficacia terapéutica, por que segue vendéndose nas farmacias? E máis importante: por que segue tendo o mesmo status que un medicamento?
O Ministerio de Sanidade dime unha cousa, pero permite outra. E esa incoherencia non é menor. É unha fenda normativa que non se sostén nin científica nin éticamente.
O que di a AEMPS
O informe oficial é claro:
-
Non hai evidencia científica que avale a eficacia terapéutica dos produtos homeopáticos.
-
Os seus efectos non superan ao placebo.
-
En España non existe ningún produto homeopático con indicación terapéutica autorizada.
-
Estes produtos non poden incluír propiedades médicas no seu etiquetado.
-
A súa permanencia no mercado baséase fundamentalmente no seu perfil de seguridade, non na súa eficacia.
É dicir: son seguros, pero non curan. Son inocuos, pero non serven para o que din que serven.
A pregunta que ninguén responde
Se a homeopatía non é un medicamento, se non pode curar nada e se non pode dicir no seu envase que cura algo… por qué segue vendéndose na farmacia?
A lóxica diría que un produto sen eficacia terapéutica non debería estar no mesmo andel que un ibuprofeno ou un antibiótico. A lóxica diría que debería venderse nun herbolario, nun centro de terapias naturais ou en calquera outro establecemento, pero non nunha farmacia coa etiqueta de “medicamento”.
Pero en España non ocorre así. E aquí xorde a sospeita: se a homeopatía é unha fraude, por que o sistema a mantén? Se non o é, por que o Ministerio a desautoriza?
Unha inquina que parece só española
O máis curioso do caso é que este ensañamento coa homeopatía apenas se dá noutros países do noso contorno. En Francia, Alemaña ou Suíza, a homeopatía está integrada nos sistemas de saúde pública. Nalgúns casos, mesmo é reembolsada. E ninguén se escandaliza.
En España, en cambio, o debate é permanentemente belixerante. Parece que hai unha inquina especial, case ideolóxica, contra todo o que non encaixa no paradigma biomédico oficial. E iso, cando menos, é sospeitoso.
Non se trata de defender a homeopatía. Nin moito menos. Pero si de pedir coherencia. Se a homeopatía non é un medicamento, que deixe de estar regulada como tal. Se é unha fraude, que se prohiba. Pero o que non pode ser é que esteamos nun termo medio hipócrita: “non serve para nada, pero segue vendéndose na farmacia”.
O cidadán non necesita tutela, necesita transparencia
O que pide o sentido común é información clara. Non prohibicións paternalistas nin permisividades incoherentes. Se a homeopatía non cura, que se diga. E que cada cidadán decida se quere gastar os seus cartos nela ou non.
O que non é aceptable é que o Ministerio de Sanidade publique un informe demoledor e, ao mesmo tempo, manteña unha regulación que contradí ese mesmo informe. Iso non é ciencia. Iso é incoherencia.
E a incoherencia, en política sanitaria, tamén mata a credibilidade.