10 de setembro de 2026.
Hoxe, o Reino Unido, Francia, Canadá e outros nove países europeos anunciaron sancións inmediata sobre bens producidos nos asentamentos israelíes en Cisxordania. Estas medidas afectan directamente ás relacións diplomáticas e comerciais entre Israel e a Unión Europea (UE), xerando unha tensión sen precedentes nas últimas décadas nas interaccións bilaterais. A importancia desta decisión radica en que rompe parcialmente coa cautela habitual da UE e sinala unha escalada no uso de sancións como instrumento de política exterior.
Decisións concretas dos países e o impacto diplomático inmediata con Israel
O 8 de setembro de 2026, o Reino Unido prohibiu o comercio con bens procedentes dos asentamentos ilegais en Cisxordania, acusando a “colonos terroristas” de levar a cabo unha forma de “limpeza étnica” contra os palestinos. Xunto coas medidas comerciais, críticos denunciaron intencións de sancionar a empresas que apoiaron construcións nos asentamentos.
- Medidas de reprenda israelíes: Israel declarou o peche do consulado británico en Xerusalén oriental e prohibiu a entrada a once parlamentarios do Reino Unido.
- Declaración conxunta de 12 países: Reino Unido, Francia, España, Irlanda, Polonia, entre outros, confirmaron que introducirán restricións nacionais ou apoian sancións europeas contra bens de asentamentos.
- Reacción de Israel: Gideon Saar, ministro de Exteriores, cualificou as acusacións como “mentiras escandalosas” e denunciou interferencias de Reino Unido nos seus asuntos internos.
Conflito diplomático elevado
O anuncio das sancións trouxo dunha parte a ruptura de relacións diplomáticas con Reino Unido, pero tamén xerou disputas sobre lexitimidade e responsabilidade. Israel acusa ao Reino Unido de xogos políticos previos ás eleccións israelís de outubro. Países sancionadores defenden que o comercio con produtos de asentamentos ilegais viola o dereito internacional e debilita a solución de dous Estados.
Parálise na Unión Europea: sen consenso para sancións conxuntas amplas
Aínda que varios estados membros impulsan medidas nacionais, a UE non conseguiu artellar unha política común ampla. A Comisión Europea presentou opcións para restrinxir o comercio de bens producidos en asentamentos ilegais, pero a falta de unanimidade entre os 27 bloqueou calquera decisión que vai máis aló das iniciativas nacionais.
Segundo unha fonte diplomática, países con reservas poden argumentar que sancións amplas requiren unanimidade polo seu alcance político e legal, dificultando accións que afecten significativamente ás relacións comerciais con Israel.
Comparativas anteriores de sancións europeos
- En maio de 2026, a UE incluiu catro entidades e tres persoas extremistas israelíes baixo réxime global sancionador por violacións de dereitos humanos.
- A UE xa aplicou regras de etiquetado para produtos de asentamentos: esixen que se identifiquen como procedentes de territorios ocupados, non simplementes “produto de Israel”.
Efectos económicos e desafíos legais nas relacións UE-Israel
O volume comercial entre Israel e a UE é alto: en 2025, aproximadamente o 31,7 % das exportacións israelíes foron cara á UE, mentres que o bloque importou preto do 29,4 % das exportacións israelíes.
- Redución minoritaria pero simbólica: As exportacións desde asentamentos representan só arredor dun 5 % do total das exportacións agrícolas israelíes cara á UE. Isto indica que o impacto económico será limitado a curto prazo pero de gran peso político.
- Inseguridade legal para empresas: Compañías israelíes poderían enfrontarse a vetos, perdida de acceso a contratos europeos ou bloqueos doutras nacións que prohiben relacións comerciais con asentamentos.
- Cooperación deteriorada: As sancións e represalias (como a expulsión de diplomáticos ou o peche de oficinas consulares) provocan unha erosión rápida da confianza institucional.
Dificultade de armonización no dereito internacional
Os países sancionadores apelan ao dereito internacional e ao dictame da Corte Internacional de Xustiza de xullo de 2024, que declarou ilegales as expansións unilaterais en Cisxordania.
Pero haberá interrogantes sobre a base legal das sancións: se se consideran medidas de comercio ou sancións políticas poderían requirir unanimidade no Consello da UE. Isto alimenta os debates internos sobre se é posible establecer un vetou español, francés ou irlandés sen acordo comunitario.
Israel reclama que algúns estados europeos están utilizando as sancións electoralmente, ou como pressão non estragamadamente diplomática, o que agrava tensións antes das eleccións previstas para outubro.
President Isaac Herzog advertiu que estas decisións son “un grave erro de cálculo” e poden ter consecuencias non só políticas, senón tamén económicas para pobos palestinos, ao afectar empregos locais associados aos asentamentos.
Este artigo se basea en información de fontes públicas disponible ao momento de su publicación.