O Celta sae vivo do Camp Nou cunha lección de afouteza: ficha técnica e análise xogador a xogador
O conxunto vigués cae cun penalty polémico pero deixa pegada no líder invicto na casa
Perder no Camp Nou é o máis normal do mundo. Pero como se perde, iso é o que fai a diferenza entre un equipo mediocre e un equipo con futuro. O Celta de Claudio Giráldez caeu por 1-0, si, pero saíu do feudo do líder invicto coa cabeza ben alta e cunha lección de orgullo que debe valer para os seis partidos que restan de liga.
O gol de Lamine Yamal desde os once metros , convertido coa súa zurda no fondo dereito da portería de Radu , foi o único tanto dun partido no que os celestes mereceron moito máis. Un penalty cometido por Yoel Lago que puido ser ou non ser, pero que condenou a un Celta que plantou cara ao campión invicto no seu estadio durante 90 minutos.
O Celta en números: unha primeira metade para enmarcar
Os primeiros 45 minutos do conxunto vigués no Camp Nou foron, simplemente, soberbios. O dato non engana: o Celta rematou a primeira parte cun 37% de posesión, pero cunha efectividade ofensiva moi superior á do Barcelona nos primeiros compases . Nos primeiros 70 segundos, Pablo Durán xa probara a Joan García ata en dúas ocasións . A primeira, cun disparo desde fóra da área que o meta azulgrana desviou á escuadra. A segunda, cun remate cruzado dentro da área que obrigou a Joan a lucirse .
A estadística de goles esperados (xG) do primeiro tempo é aínda máis contundente: o Celta acumulou 0.15 de xG fronte aos 0.05 do Barcelona nos primeiros 45 minutos, segundo os datos de LeBallonRond . É dicir, o conxunto de Claudio Giráldez xerou o triple de perigo que o líder da liga na súa propia casa. O remate de Ferran Jutglà aos 18 minutos , que marchou por encima do traveseiro, ou o man a man de Pablo Durán aos 33 minutos (anulado por fóra de xogo) foron os avisos máis claros.
O Barcelona, pola súa banda, só xerou perigo a través de Lamine Yamal. Un disparo do extremo desde fóra da área aos 28 minutos que se foi preto do pau e outro aos dous minutos de partido que marchou desviado foron as súas únicas achegas. Ata que chegou o penalty.
FICHA TÉCNICA COMPLETA DO PARTIDO
Barcelona 1 – 0 Celta de Vigo
Data: 22 de abril de 2026
Estadio: Camp Nou
Árbitro: Soto Grado
GOL:
-
1-0: Lamine Yamal (39′, penalty)
TARXETAS:
-
Barcelona: Ningunha
-
Celta de Vigo: Ningunha
CAMBIOS:
-
Barcelona:
-
22′: Alejandro Balde por João Cancelo (lesión)
-
46′: Fermín López por Gavi [cronoloxía do partido]
-
83′: Roony Bardghji por Lamine Yamal (lesión)
-
83′: Marcus Rashford por Dani Olmo [cronoloxía]
-
83′: Frenkie de Jong por Ferran Torres [cronoloxía]
-
-
Celta de Vigo:
-
68′: Óscar Mingueza por Javi Rueda [cronoloxía]
-
68′: Williot Swedberg por Fer López [cronoloxía]
-
78′: Borja Iglesias por Pablo Durán [cronoloxía]
-
78′: Iago Aspas por Hugo Álvarez [cronoloxía]
-
88′: Matías Vecino por Ferran Jutglà [cronoloxía]
-
ANÁLISE XOGADOR POR XOGADOR (CELTA)
Once inicial (3-4-3)
| Nº | Xogador | Nota | Análise |
|---|---|---|---|
| 13 | Ionut Radu | 7 | Seguro. Realizou dúas paradas esenciais nos primeiros minutos ante Pablo Durán . Ben colocado no penalty, pero imposible chegar ao lanzamento de Lamine. |
| 32 | Javi Rodríguez | 7 | Correcto no eixo da defensa. Cortou varias accións de perigo e mostrou personalidade para saír xogando. Serio e contundente. |
| 29 | Yoel Lago | 6 | O máis desafortunado. Foi unha muralla ata o minuto 38, cando cometeu o penalty sobre Lamine . O resto do partido estivo firme, pero ese erro condicionou todo. |
| 20 | Marcos Alonso (c) | 8 | MVP do Celta. Excepcional. Liderou a liña de tres centrais con oficio, cortou todo e adiantouse para xerar superioridade. Demostrou que o seu talento segue intacto. |
| 17 | Javi Rueda | 6 | De menos a máis. Sufriu nos primeiros compases con Lamine, pero foi gañando confianza. Cumpridor sen alardes. |
| 8 | Fer López | 7 | Traballador incansable. Asociouse ben con Pablo Durán e deulle continuidade ao xogo. O seu centro á área xerou o primeiro remate do Celta . |
| 6 | Ilaix Moriba | 8 | Monstruoso. Fisicamente inabarcable. Roubou balóns, aguantou a presión de Pedri e Gavi e deulle equilibrio ao equipo. Un dos mellores do partido. |
| 5 | Sergio Carreira | 7 | Ben pechando o seu carril. Non lle deixou espazos a Cancelo (e logo a Balde) e sumouse ao ataque con criterio. |
| 18 | Pablo Durán | 8 | Amenaza constante. Foi quen máis preocupou á defensa do Barça. Dous remates perigosos nos primeiros 70 segundos e un man a man que puido ser o 0-1. Desgastou a Gerard Martín. |
| 9 | Ferran Jutglà | 7 | Participativo. Tivo unha clarísima aos 18 minutos que marchou por encima do traveseiro. Xogou de enlace e caendo a bandas. |
| 23 | Hugo Álvarez | 7 | Un polbo no centro do campo. Pelexou cada balón e deulle traballo a todo o centro do campo do Barça. Asistiu a Pablo Durán no primeiro disparo . |
Suplentes
| Nº | Xogador | Nota | Análise |
|---|---|---|---|
| 22 | Óscar Mingueza (68′) | 7 | Entrou con enerxía e subiu a banda con perigo. Xerou superioridade no ataque. |
| 10 | Williot Swedberg (68′) | 6 | Intentouno, pero custoulle atopar espazos. Correcto. |
| 7 | Borja Iglesias (78′) | 6 | Xogou os últimos 15 minutos. Peleou cos centrais e xerou algún desorde. |
| 17 | Iago Aspas (78′) | 7 | Entrou para pór orde. Fíxoo. Asociouse e deulle calma ao equipo cando o Barça apertaba. |
| 4 | Matías Vecino (88′) | SC | Poucos minutos para puntuar. |
CLAVES DO PARTIDO
-
A pegada diferencial: O Barcelona tivo unha ocasión clara (o penalty) e marcou. O Celta tivo catro ou cinco e non acertou. A falta de definición volve pasar factura.
-
A primeira media hora celeste: O Celta asustou ao líder no seu estadio como ninguén fixo en toda a tempada. As posesións longas e a presión alta desconcertaron a Flick.
-
O muro Marcos Alonso: O ex azulgrana, capitán e líder, realizou unha exhibición defensiva que mereceu mellor premio.
-
O desgaste: O Celta pagou o esforzo inicial na segunda metade. O Barcelona, coa entrada de Fermín e De Jong, tomou o control, pero sen xerar perigo.
CONCLUSIÓN: UNHA DERRROTA QUE SABE A VITORIA DE ORGULLO
O Celta perdeu tres puntos, si. Pero gañou moito máis: gañou en estima, en confianza e en crédito. Este equipo non lle ten medo a ninguén. E se xoga así os seis partidos que restan, o sexto posto seguirá sendo un obxectivo máis que alcanzable. Porque perder así, no Camp Nou, ante o líder invicto, non é calquera cousa. É un aviso. Para o Getafe, para a Real Sociedade e para o resto da liga.