París, 6 de setembro de 2026
Hoxe, 6 de setembro de 2026, Francia instou formalmente á União Europea (UE) a adoptar restricións comerciais cos produtos procedentes dos asentamentos israelís ilegais en Cisxordania, cualificándoos como contrarios ao dereito internacional. O ministro de Europa e Asuntos Exteriores, Jean-Noël Barrot, afirmou nunha entrevista en RFI que “estas colonias son ilegais” e que “non é normal que a UE poida apoiar este comercio”.
Barrot compara presenza dos asentamentos con anexión da Crimeia para xustificar restricións
Na súa declaración hoxe, Barrot estableceu un paralelo directo entre os asentamentos israelís e a anexión rusa da Crimeia en 2014. O ministro asegurou que, se a UE fixese para os asentamentos o que fixo para Crimea, sería unha resposta lexítima á “explosión sen precedentes de violencia” na Cisxordania ocupada.
Explicou tamén que, aínda que unha medida deste tipo require consenso entre os estados membros da UE, Francia xa está empurrando á acción colectiva: esta semana instou aos demais países europeos a “avanzar” na proposta de restricións.
Determinación de Francia baseada en opinión da CIJ e actuacións anteriores
O argumento legal de Francia retoma a opinión consultiva da Corte Internacional de Xustiza (CIJ) do 19 de xullo de 2024, que declarou ilegais os asentamentos israelís en territorios ocupados dende 1967. Barrot reivindicou esa base como parte da obriga internacional que, segundo París, a UE debe respectar para xestionar o comercio con Israel separando os produtos do Estado recoñecido dos das colonias.
Ademais, Francia e Suecia presentaran xa propostas á Comisión Europea para reforzar a “diferenciación” nos intercambios comerciais coas colonias, incluíndo a trazabilidade, a etiquetaxe dos produtos e analizar a suspensión parcial do acordo de asociación UE-Israel se non se respectan dereitos humanos.
Obstáculos europeos e divisións entre estados membros sobre sancións comerciais
Aínda que Francia impulsa esta iniciativa, non todos os estados membros da UE están de acordo cos medios nin o alcance. Algúns países como Alemaña e Italia esixen máis deliberación, ansiedade ao consenso ou medo a repercusións económicas.
Ademais, o procedemento jurídico actual da UE distingue produtos dos asentamentos: non teñen os beneficios arancelarios do acordo UE-Israel, teñen que ser etiquetados e identificados co código postal ou lugar de orixe. Pero non existe a prohibición total de importación.
Países que xa prohibiron importacións de colonias israelís
- Bélxica: decretou unha prohibición nacional de importacións de produtos das colonias israelís.
- Países Baixos e Irlanda: aprobaron medidas similares que impoñen límites ás importacións ou requiren maior trazabilidade.
- España: tamén examina medidas nacionais específicas contra produtos procedentes de territorios ocupados.
Estas accións nacionais sitúan a Francia nunha posición chave á hora de mobilizar a UE cara a medidas comunitarias máis firmes. Pero a realidade legal interna da UE esixe consenso e probablemente maiores debates técnicos e xurídicos para adoptar sancións comerciais efectivas.
Até o momento de escrita deste artigo, Francia mantén como prioridade lexislativa e diplomática esta proposta de restrición da UE. Barrot reiterou que non se trata só de condenar a expansión dos asentamentos, senón de ser consistentes coas obrigas legais internacionais asumidas pola UE, incluído o principio de distinción entre territorios recoñecidos de Israel e aqueles ocupados. O debate pasará agora ao Consello de ministros europeos, á Comisión e aos parlamentos nacionais, onde deberá buscarse apoio para combinar legalidade internacional, política comercial e coherencia diplomática. Este artigo se basa en información de fontes públicas disponible ao momento de súa publicación.