28 de agosto de 2026. Mohsen Rezaei, secretario do Consello Supremo de Seguridade Nacional de Irán, advertiu hoxe que Teerán considerará un “acto de guerra” calquera país que apoie as novas sancións económicas dos Estados Unidos dirixidas ao réxime iraniano. A declaración foi emitida logo da expectación arredor do anuncio das medidas por parte de Washington. Esta advertencia marca un endurecemento importante na retórica diplomática de Irán.
Rezaei fixa condicións sobre o transporte de petróleo polo Estreito de Hormuz
Na mensaxe publicada por Rezaei en X o 23 de agosto de 2026, o alto funcionario afirmou: “Se a guerra económica continúa, non se exportará nin unha soa pinga de petróleo, nin polo Estreito de Hormuz nin de ningún lugar do Golfo Pérsico”.
Ademais, Rezaei afirmou que calquera país que participe ou apoie a campaña económica de EE.UU. contra o pobo iraniano será tratado como inimigo.
Contexto das sancións anunciadas por EE.UU. contrapostas á diplomacia de Teerán
As novas medidas económicas estadounidenses foron denominadas por Washington como unha ofensiva sen precedentes: “Economic Warfare and Isolation on an unprecedented scale”, incluíndo sancións que pretenden estrangular financieiramente ao réxime iraniano.
Esta ofensiva indícase que se centrará non só en sancionar directamente a Irán senón tamén a calquera país que manteña relacións comerciais co país, como medio de presión.
O impacto económico interno e a posición diplomática de Irán
Ante as novas sancións esperadas, o valor do rial -a moeda iraniana- alcanzou novos mínimos fronte ao dólar, evidenciando o desgaste económico interno.
O Ministerio de Exteriores, mediante o seu porta-voz Esmail Baghaei, advertiu que “calquera escalada desta situación traerá consecuencias ineludibles” e que “as nosas mans non están atadas”. Esta frase suxeriu que Irán se reserva opcionalidade para responder a niveis múltiples.
Relación co memorando de entendemento de xuño
Irán asinou un memorando de entendemento co goberno estadounidense o 18 de xuño de 2026, o cal establecía un prazo de 60 días para negociar a finalización do conflito e acordar medidas sobre o programa nuclear. Ese prazo expirou sen que se alcanzase un acordo.
Rezaei condicionou a reapertura do Estreito de Hormuz á cumpremetación de Washington coas obrigas previstas no memorando. Ata que iso ocorra, afirmou que Teerán manterá a ruta naval bloqueada.
Alertas internacionais pola escalada e posibles reaccións exteriores
- Aliados comerciais de Irán: países que dependen do petróleo iraniano ou mantén relacións financeiras con Teerán poden estar en risco de represalias se se inclúen no cerco económico estadounidense.
- Paisaxes diplomáticos próximos: funcionarios de países da rexión, como Pakistán, están a implicarse tentando mediar a presión e evitar maior escalada.
- Preocupación global pola estabilidade das rutas de petróleo: o peche efectivo do Estreito de Hormuz podería perturbar o comercio mundial de petróleo; antes desa ameaza, varios gobernos reagiron cautelosamente.
China expresou o 25 de agosto a súa feble disposición a respectar sancións contra Irán, facendo énfase en defender “os seus propios dereitos e intereses” nun contexto no que Washington impuxo sancións a máis de 60 persoas, empresas e embarcacións
Este artigo baséase en información de fontes públicas dispoñible ao momento da súa publicación.