24 de setembro de 2026 — O director de Augas de Galicia, Roi Fernández, afirmou hoxe no Parlamento galego que a rede de abastecemento de Vigo perde máis do 20 % da auga distribuída. Fernández asegurou que o alcalde Abel Caballero “terxiversa” os datos cando sostén que esas perdas son apenas dun 6 % ou 6,3 %, cifra que, segundo Augas, aparece no seu propio documento municipal de 2024 como recoñecemento de que non se conseguiu baixar do limiar legal do 20 %.
Reivindicación de documentos oficiais no Plan de Secas de 2024
Segundo as declaracións de Fernández, o Plan Municipal de Emergencias e Risco de Secas de Vigo de 2024 recoñece explicitamente que, pese aos esforzos municipais, as perdas na rede non se lograron reducir por debaixo do 20 %, que é «o máximo que permite a lei».
En contraste, o alcalde Caballero defende publicamente que Vigo é a cidade galega con menor índice de perdas, situada nuns 6,3 %, cifra que recoñecería Vigo e que definiría como unha das máis baixas de España.
Citas directas
- Roi Fernández: afirmou que Caballero “terxiversa” os datos sobre as perdas de auga nas redes municipais.
- Alcalde Abel Caballero: sostén que as fugas reais na rede viguesa son do 6,3 % e non máis do 20 % que di a Xunta.
Acusacións sobre prioridades en infraestructuras hídricas
Fernández tamén reprochou ao goberno municipal que se centrase en demandas como a construción dun novo encoro en Oitavén ou a redución do caudal ecolóxico de Eiras antes de adoptar medidas efectivas para reducir as perdas da rede de suministro.
O responsable de Augas considerou que a construción dun encoro debe ser “o último recurso”, según criterios de expertos e da normativa europea. Ademais, citou un estudo cofinanciado pola Xunta, o Goberno central e o Concello de Vigo que conclúe que os encoros de Eiras e Zamáns “non presentan problemas de regulación para a demanda actual”.
Outros datos citados
- Inversión en Sárdoma: Augas de Galicia ofreceu hai dous anos 6,5 millóns de euros para actuacións neste barrio; Fernández acusa ao Concello de Vigo de renunciar a esa axuda.
- Xestión concesional vs. mancomunada: Fernández cuestionou o modelo de concesión utilizado en Vigo, sinalando que ás veces as melloras non repercuten en todos os concellos atendidos.
Resposta do Concello de Vigo e valoracións alternativas
O Concello respondeu mediante un comunicado no que reitera que as perdas nas conduccións municipais son tan só do 6,3 %. Afirmou que esa porcentaxe sitúa Vigo como a cidade galega con menor taxa de perdas e unha das máis eficientes do Estado.
O goberno urbano tamén acusou á Xunta de non colaborar na construción de infraestruturas clave, como unha nova potabilizadora ou a depuradora, e de cobrar uns 6 millóns de euros en canon de saneamento sen que esas achegas revertan nun único euro en Vigo.
Ademais, recalcou que obras estruturais prioritarias como un novo encoro no Oitavén quedaron postergadas, segundo o Concello até o ano 2070, o que consideran un retraso inaceptable ante situacións de seca crecente.
Análise técnica e legal sobre límites de perdas de auga
Augas de Galicia sustenta que o límite legal para perdas nun sistema de distribución de auga debería estar ao redor do 20 %; superar ese límite implica que unha parte significativa do recurso se perde sen uso efectivo.
O documento municipal de Vigo de 2024, según Fernández, recoñece que non se conseguiu reducir as perdas por debaixo dese mesmo % legal. Esa admisión interna chispa o conflito coa versión pública do alcalde, que mantén a cifra do 6,3 %.
Especialistas e normativa europea citados por Augas de Galicia advirten de que só actuacións estruturais e melloras constantes en redes de distribución (detección rápida de fugas, materiais, mantemento) poden baixar efectivamente ese valor. A Xunta afirma que Vigo non aplicou ou non completou esas medidas previas.
Este panorama sitúa o debate non só na cifra de perdas, senón na transparencia dos datos, prioridades de investimento e responsabilidades compartidas entre administracións locais e autonómicas no abastecemento de auga.
Este artigo se basa en información de fontes públicas dispoñibles ao momento da súa publicación.