9 de outubro de 2026 — A Deputación de Pontevedra decidiu hoxe retirar temporalmente do Edificio Sarmiento do Museo de Pontevedra o Tesouro de Caldas e outras pezas de ouro da exposición permanente. A medida, adoptada con carácter preventivo, responde a unha alerta internacional sobre o aumento de roubos en museos que afectaron a obras valiosas de ouro. As pezas volverán ao espazo expositivo cando se garanta a súa protección adecuada. Rafa Domínguez, vicepresidente da Deputación, explicou que esta retirada foi formalizada onte, 8 de outubro, baixo recomendações do ICOM, o Consello Internacional de Museos, por cuestións de seguridade.
Composición do Tesouro de Caldas e extensión da retirada
O Tesouro de Caldas, tamén coñecido como depósito de As Silgadas, é un conxunto arqueolóxico da Idade do Bronce (entre 2250 e 1500 a.C.). Está formado por 41 pezas de ouro de alta pureza que suman aproximadamente 15 quilos.
A retirada temporal abrangue tamén outras pezas de ouro do museo, máis aló do Tesouro de Caldas:
- Tesouro de Agolada: consta de dúas brazaletes e un colar de ouro, tamén da Idade do Bronce.
- Braceiras de Lamela, torques diversos, pezas do Tesouro de Bedoya e restos da cultura castrexa que estaban na sala de arqueoloxía.
Origen da alerta internacional e coordinación institucional en Galicia
Esta acción preventiva prodúcese nun contexto de preocupación crecente no ámbito museístico polo aumento de roubos de obxectos valiosos de ouro, como o acontecido no Tesouro de Villena en agosto. Esa sustracción foi un dos detonantes para que organismos internacionais como Europol emitiran advertencias sobre novas tácticas de roubos en museos.
En Galicia, a Xunta vén de anunciar un plan para reforzar a seguridade dos museos do Sistema Galego de Centros Museísticos. O plan inclúe:
- Elaboración de fichas documentadas dun rexistro confidencial de bens prioritarios para cada museo.
- Designación de responsábeis de seguridade específicos para cada edificio museístico.
- Implementación de identificadores discretos, etiquetas de radiofrecuencia ou marcadores forenses para obxectos vulnerables; coordinación coas forzas de seguridade para a alerta inmediata.
A pecurialidade desta medida e efectos para visitantes e museo
A Deputación subliña que a retirada do Tesouro de Caldas non se decidiu de súpeto senón tras valoración das autoridades culturais galegas e españolas, e tras reunións específicas co Ministerio de Cultura sobre seguridade museística. Esa coordinación xa se estaba a planear desde setembro.
Para os visitantes do museo, a ausencia de estas pezas vese reflectida por un cartel no lugar onde estivo exposto o conxunto en ouro. A Deputación acepta que a ausencia temporal afecta á oferta cultural, máis asegura que é necesidade imperiosa ata implementar melloras de seguridade que reduzan o risco. Cando se estimen cumpridas as condicións necesarias, o Tesouro volverá ás súas salas.
Razóns específicas da Deputación para non facer pública a medida antes
Rafa Domínguez xustificou que non se anunciase previamente esta acción por motivos de precaución e para evitar que o coñecemento anticipado comprometese a seguridade dos bens.
A protección previa: o Tesouro contaba con medidas específicas de seguridade xa implementadas; a nova decisión súmase como reforzo ante riscos recentes detectados por organismos nacionais e internacionais.
No ámbito museístico, a medida é inusual pola magnitude da peza afectada —o ouro máis relevante da prehistoria europea— e pola extensión da retirada. Outros museos españois tamén adoptaron decisións similares para obxectos concretos.
Este artigo actualízase coa declaración máis recente de Rafa Domínguez, quen indicou que o Tesouro será restituído “cando sexa recomendable e se poida facer con garantías”. Esa frase resume a situación actual: o Museo mantén as pezas resgardadas ata superar o risco, mentres continua a coordinación institucional para asegurar exposicións seguras. Este artigo baséase en información de fontes públicas dispoñible ao momento da súa publicación.