Antalya, Turquía, 22 de novembro de 2026 — O borrador final da declaración política da COP31, presentado hoxe pola presidencia turco-australiana da cumbre climática, omite calquera mención directa aos combustibles fósiles, como o carbón, o petróleo ou o gas, xerando críticas entre distintos países e colectivos ambientais que demandaban un chamamento explícito para abandonalos. O texto, revelado nas primeiras horas da mañá pola presidencia, será sometido agora a debate en plenaria tras dúas noites de negociacións prorrogadas en Antalya.
Contidos revisados no borrador rexeitan linguaxe sobre combustibles fósiles
Segundo a versión de hoxe do borrador, as devanditas palabras “fossil fuels”, “oil”, “coal” ou “gas” non aparecen en ningunha parte dos seus 94 parágrafos nin nas 10 páxinas do documento. A proposta anterior ábría a porta a compromisos máis directos cara á eliminación gradual dos combustibles vexetais, pero esta linguaxe foi retirada nesta última versión.
En cambio, o borrador mantén unha meta clave promovida por Turquía: que en 2035 o 35 % do consumo final de enerxía mundial sexa eléctrico. Tamén inclúe chamadas a incrementar o uso de enerxías “limpas”, mellorar o almacenamento enerxético e adoptar “outras tecnoloxías de baixas emisións”, sen especificar se esta electricidade debe producirse exclusivamente con fontes renovables.
Outro punto sensible no borrador é a eliminación das cifras concretas para a captura, uso e almacenamento de carbono (conxuntado como CCUS). A versión presenta de forma máis xeral a aceleración desa tecnoloxía, sen vínculos explícitos ás cuantías que se propuxeran anteriormente.
Reaccións nacionais e internacionais pola omisión directa
- Unión Europea: calificou o borrador como “inaceptable” pola ausencia dunha mención explícita ao abandono de combustibles fósiles, sinalando que non pode avalar un acordo que omita a necesidade de deixar atrás carbón, petróleo e gas.
- Países de América Latina e as illas do Pacífico: sumáronse aos reclamos da UE, esixindo un compromiso claro que coincida co acordo de Dubái de 2023, no que si se mencionou a transición dos combustibles fósiles.
- Activistas ambientais: alertaron de que a omisión directa supón un retroceso e unha “porta traseira” para a industria de hidrocarburos, indicando que sen termos claros non se pode asegurar reducións reais de emisións.
Antecedentes recentes que levaron á polémica do texto final
A batalla pola inclusión dunha mención directa aos combustibles fósiles comezou días antes, cando o primeiro borrador, difundido no inicio da segunda semana da cumbre, si incluía o chamamento á eliminación progresiva dese tipo de enerxía. Ese texto inicial atopouse cunha oposición forte de países grandes exportadores.
Despois, o segundo borrador presentado o 19 de novembro de 2026 suprimiu esa redacción explícita, mantendo en cambio o obxectivo de subministrar un 35 % do consumo final de enerxía como electricidade para o ano 2035, e instando a triplicar a capacidade mundial en enerxías renovables.
A presidencia da COP31, liderada polo ministro turco de Medio Ambiente, Murat Kurum, xunto con Australia como copresidencia, argumentou que o tema do abandono dos combustibles fósiles xa quedara tratado en Dubái en 2023, polo que non tiña sentido repetilo; proponse centrarse en accións concretas como electrificación e tecnoloxías de baixas emisións.
Impacto das omisións no proceso de negociación climática global
O feito de eliminar a mención explícita aos combustibles fósiles crea un punto de bloqueo diplomático importante. O consenso político global explícito depende en gran medida das palabras do documento final, que serve como guía para políticas nacionais e compromisos internacionais. Con esta omisión, países que demandaban maior ambición ven debilitado o compromiso da COP31.
Un dos efectos inmediatos da nova versión é a crecente desconfianza entre as delegacións: algúns países temen que sen referencias claras, tecnologias como a captura de carbono ou o uso de combustibles fósiles e gas natural queden como alternativas aceptadas -sen límite definido-, o que podería perpetuar emisións.
Outro impacto cuantificable é que o borrador final carece da magnitude nas cifras sobre CCUS que se incluían en versións anteriores; sen iso, queda vaga a capacidade de avaliar canto poderá contribuír esa tecnoloxía ás metas de redución de emisións.
Ademais, o atraso nas negociacións, cunha cumbre que debía concluir o 20 de novembro e foi prorrogada por dous días, relacionouse directamente co desacordo sobre a linguaxe sobre combustibles fósiles.
Hoxe, 22 de novembro de 2026, delegados de case 200 países analizan este borrador no plenario interrompido, mentres se reabulan os últimos puntos de consenso, incluíndo propostas de modificacións de última hora. A presidencia tamén rebaixou no texto recente os obxectivos cuantificados de captura de carbono, suprimindo cifras explícitas para evitar vetos á declaración final.
Este artigo se basa en información de fontes públicas disponible al momento de su publicación.
