Estocolmo, 13 de setembro de 2026 – A dereita sueca atópase nunha situación crítica neste domingo, segundo as sondaxes máis recentes publicadas nas últimas 24 horas, segundo as cales o bloque de centro esquerda liderado polo Partido Socialdemócrata manteñen unha vantaxe estreita sobre o goberno no poder. A importancia desta elección reside en que pode marcar un punto de inflexión: se Ulf Kristersson e os seus aliados da coalición dereitista non consiguen revalidar, os Demócratas de Suecia (SD), de extrema dereita, entrarán no goberno cunha visibilidade e poder ministerial sen precedentes, pero a incerteza é agora a tónica dominante. O resultado destas eleccións determinará quen formará goberno —se o bloque de dereita con SD ou a oposición de esquerdas— e como será o perfil político do novo Executivo.
Vantaxe da esquerda reducida a días do voto
As últimas sondaxes revelan que a vantaxe que a oposición de esquerdas mantivera durante meses sobre a coalición gobernante dereitista se esmurrou considerablemente. Segundo unha enquisa do Instituto Novus, o bloque socialdemócrata, o Partido do Centro, o Partido Verde e o Partido da Esquerda acumulan entre seis e oito puntos porcentuais máis que os partidos do goberno (Moderados, Demócratas Cristiáns, Liberais e SD) a mediados de setembro.
Porén, dous días antes destas eleccións, barniza dun repunte para os dereitistas: os Liberais lograron saír do risco de non entrar no Parlamento, superando o límite do 4 % necesario. Este feito otorgou algunha esperanza ao bloque gobernante, pero non alterou o panorama xeral.
Dificultades estructurais do bloque dereitista co apoio de SD
A coalición gobernante —Moderados, Demócratas Cristiáns, Liberais e co apoio parlamentario dos Demócratas de Suecia— sufriu críticas e desgaste por varias razóns. Primeiro, por haber cedido un gran poder aos SD, especialmente sobre inmigración e orde pública, o que provocou preocupacións institucionais e legais sobre dereitos civís.
Segundo, os Liberais sufriron unha forte disputa interna entre fidelidade á coalición e coherencia coas súas políticas liberais tradicionais. O seu liderado, encabezado por Simona Mohamsson, insistiu en que sen o seu apoio o bloque dereitista non tería posibilidade de ficar no poder, pero iso tamén supuxo un custo reputacional grosso.
Arupta subida dos Liberais non compensa plenamente ao goberno izquierdista
Os Liberais facer un repunte considerable nas sondaxes foi un dos xiros máis destacados da campaña nas últimas semanas. Pasaran por meses por debaixo do 4 % necesario para obter representación no Parlamento.
A seguir algúns datos reveladores da súa situación:
- Posición inicial (agosto): Liberais por debaixo do umbral do 4 %, ao borde de quedar sen representación parlamentaria.
- Subida recente: levantamento por parte de votantes moderados, cristiáns-demócratas e seguidores de SD que optaron por votar Liberais para reforzar a coalición dereitista.
- Papel decisivo: este repunte permitiu ao bloque dereitista manter posibilidade de maioría, pero non cambio suficiente para reverter a vantaxe da esquerda.
Dificultade de mobilizar a base dos SD
Pese ás polémicas humosadas sobre inmigración e orde pública, os Demócratas de Suecia non conseguen unha mobilización clara da súa base electoral. Os votantes máis escépticos ao novo rumbo do partido ou que temen que políticas extremas perdan apoio manteñen reservas cara ao seu papel real no goberno.
O medo a que o SD acapare poder ministerial, especialmente no Ministerio de Migración, xera desconfianza entre aliados máis moderados. Ese tipo de preocupacións pesan no electorado que ten dúbidas sobre qué tipo de goberno resultará se a coalición dereitista logra manterse.
Reaccións políticas e cidadáns ante o risco dereitista
Os partidos de esquerdas aproveitaron o derradeiro tramo da campaña para denunciar os riscos á regra de dereito, ás liberdades civís e ao sistema de asilo en caso de que os SD ocupen ministerios do poder executivo. A oposición alerta de posibles “expulsións masivas” ou reducións severas dos dereitos dos inmigrantes.
Os Liberais, padecentes dunha crise de identidade pola súa alianza coa dereita máis dura, lanzaron advertencias internas e externas de que poden verse definidos máis polos SD do que polas súas propias políticas liberais. Este fenómeno xerou tensións tanto internas como críticas públicas.
Moitos analistas coinciden en que esta elección será decidida por detalles: abstención, votación anticipada, desempeños en circunscripcións urbanas e como as minorías inmigrantes votan. A cidadanía está máis mobilizada do habitual, pois o escenario visto como o primeiro posible goberno coas claves do SD provoca controversia.
Este artigo basease en informes e sondaxes públicas dispoñibles ao 13 de setembro de 2026 e reflecte o pulso real que a dereita sueca non consegue estabilizar á véspera dunha elección decisiva.