20 de setembro de 2026 en Badalona. O Asisa Joventut proclamouse campión da Supercopa Endesa de baloncesto tras derrotar ao FC Barcelona por 101-87 na final disputada no Palau Olímpic. Foi unha vitoria decisiva nun torneo que marca o inicio oficial da tempada 2026-27.
Laprovittola brilla e é escollido MVP despois dun xogo histórico
Nicolás Laprovittola, base argentino do Joventut, foi nomeado MVP da Supercopa Endesa 2026 grazas á súa exhibición. Na final marcou 31 puntos, incluídos 9 triplos en 13 intentos, e repartiu 7 asistencias, sumando unha valoración de 28. Foi unha actuación que destrozou récords de triples tanto nun partido coma nunha edición completa da competición.
Ademais, Laprovittola estableceu a nova marca de máximos triplos nun encontro da final (9), sobrepasando o anterior récord do compatriota Pablo Prigioni, que estaba en 6 desde 2008. A súa totalización de 58 puntos en semifinal e final tamén supera a mellor cifra histórica que era de 40 puntos.
Joventut rompe unha sequía de 18 anos e impónse como local ante o eterno rival
Con este triunfo, o Asisa Joventut consegue o seu primeiro título oficial desde 2008: aquela tempada gañaran a ULEB. Pasaron 18 anos sen ergueren unha copa ata hoxe.
A final xogouse no seu estadio, o Palau Olímpic de Badalona, o que engade significado á vitoria. O Joventut converteuse no primeiro equipo anfitrión en gañar a Supercopa Endesa logo de 23 edicións nas que o torneo se disputou no estadio do organizador.
O rival derrotado, o FC Barcelona, ven de afrontar unha tempada de cambios e reconstrucción, pero plantou cara ata certo punto. Non foi suficiente ante un Joventut moi efectivo, especialmente en lanzamentos de tres.
Dani Miret eloxia o Olímpic e destaca o compromiso dos xogadores
O adestrador do Joventut, Dani Miret, expresou a súa satisfacción despois do título: “Estic molt content. Que això ens serveixi per començar la temporada con una empenta extra”, sinalou, engadindo que cando o Olímpic está a este nivel, “és molt difícil perdre un partit”.
Miret tamén destacou que tanto Laprovittola como Ricky Rubio tiveron un papel determinante no liderado do equipo. Sobre Laprovittola, afirmou que xogou “ben tractat i a gust”. Unidas ás combinacións con Rubio, foron clave para manter unha intensidade e concentración altas ao longo do partido.
Contribucións destacadas fora de Laprovittola
- Emir Sulejmanovic: 19 puntos e 9 rebotes, sendo unha peza clave para o dominio interior do Joventut.
- Ricky Rubio: destacou como facilitador e líder, mantendo o ritmo no xogo exterior e interno. Yuxtapuxado con Laprovittola formou unha dúo de veteranos determinantes.
- Joel Parra e Justin Punter (Barcelona): foron os mellores dos blaugranas, demostrando unha capacidade ofensiva considerable, aínda que insuficiente para reverter o momentum do Joventut.
Reafirmándose no contexto da Supercopa e os antecedentes do torneo
O Joventut gañou a súa terceira Supercopa Endesa: antes consecúeran as edicións de 1985 e 1986. Respira así un ambiente de recuperación dun club histórico que volvía á escea grande tras décadas.
Asemade, o clube non só participou como organizador, senón que clasificouse para a Supercopa por méritos deportivos (foi terceiro na Liga Endesa 2025-26), o que lle deu unha dobre carga: a presión de defender o título organizado na casa e demostrar competitividade no arranque de tempada.
A semifinal fronte ao Kosner Baskonia foi tamén un indicio do que viría: victoria por 96-84 tras 27 puntos de Laprovittola, establecendo unha base sólida sobre a que consolidar o liderado.
O liderado de Laprovittola é aínda máis relevante no contexto de que o Barça, que decidira non renovarlo en verán, quedou exposto á súa ofensiva sen lograr freos efectivos. Sekulic, adestrador do Barcelona, recoñeceu que defender o argentino foi “misión imposible” no contexto da final.
Estatísticas clave do partido final:
| Parcial | 1º cuarto | 2º cuarto | 3º cuarto | 4º cuarto | Total |
|---|---|---|---|---|---|
| Joventut | 32 | 20 | 19 | 30 | 101 |
| Barcelona | 23 | 23 | 22 | 19 | 87 |
Este artigo se basea en información de fontes públicas dispoñibles ao momento de súa publicación.