23 de setembro de 2026 — O presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, advertiu nesta terça-feira perante a Asamblea Xeral da ONU en Nova Iorque que poderá “aniquilar a República Islámica de Irán” se o réxime non acepta un acordo que implique o fin do seu programa nuclear, a apertura do estreito de Ormuz e o cesamento do apoio ao terrorismo. A ameaza formúlase nun discurso institucional no contexto dunha guerra con Irán iniciada en febreiro de 2026.
Obxectivo declarativo: acordo ou destrucción
Durante a súa intervención na Pakistan Voice do 81ª sesión da ONU, Trump plantexou esta elección sen ambigüidades:
- Opção polo acordo: Trump dixo: “¿Se fará un acordo con Irán que lles permita reconstruír e crear un país moito mellor que o que foi antes… ou aniquilo a República Islámica de inmediato”, enfatizando que dita opción implicaría non deixar “nena oportunidad de matar e destruír de novo”.
Esta ameaza extremada condensa non só intencións militares, senón unha imposición diplomática: Trump pediu que outras nacións apoien “o illamento económico completo de Irán” ata que acceda a todos os termos dunha negociación.
Contexto previo: guerra en curso e esperas políticas
A guerra entre Estados Unidos e Irán comezou en febreiro de 2026. O obxectivo proclamado por Trump foi desactivar o programa nuclear iraniano, reducir a capacidade balística e drone, e interromper a influencia iraniana no Oriente Medio.
Con menos de dous meses ata as eleccións de medio mandato en EE.UU., fixadas para o 3 de novembro de 2026, Trump sinalou que Irán estaría esperando os resultados para decidir se negocia ou segue resistindo.
Declaracións literais do discurso
| Frase exacta | Significado |
|---|---|
| “Or do I annihilate the Islamic Republic, and do it quickly, never giving them a chance to kill and destroy people and countries again?” | Recoñece a alternativa militar extrema se non hai acordo. |
| “Do I drive them into hell with no chance of survival and no hope of future greatness and generations?” | Reforza a ideia de destrucción total do réxime iraniano. |
| “I believe we’ll make a deal right after the election, because it doesn’t make sense for them not to.” | Prevé un acordo tras as eleccións americanas. |
Reaccións inmediatas e desafíos diplomáticos
Logo do discurso:
- Imaxes diplomáticas: a delegación iraniana abandonou a sala durante parte da intervención do presidente estadounidense.
- Contacto á beira: representantes estadounidenses e iranianos, entre eles Steve Witkoff e Jared Kushner, reuníronse durante aproximadamente tres horas hoxe en Nova Iorque. Trump describiu a xuntanza como “moi boa”.
- Llamado global: solicitou que outros países se unan para facer efectivo o illamento económico. Unha ferramenta de presión colectiva segundo EE.UU. é necesaria para forzar o réxime iraniano a aceptar todos os termos dun posible acordo.
O discurso de Trump também ven acompañado dunha difusión da súa política internacional como forte medida disuasoria ante os reproches sobre as consecuencias económicas e custos militares dunha guerra xa lonxe do que prometera inicialmente.
Isto é consecuencia dunha campaña recorrente desde que lanzou operacións contra Irán: en agosto advertiu que non permitiría que Irán posuísese de arma nuclear sen condicións; agora, eleva a ameaza a destrución total salvo que se obteña un acordo completo, sen concesións parciais. As cifras oficiais sobre perdas materiais ou humanas non foron actualizadas hoxe no discurso.
Efectos internos e implicacións electorais nos EE.UU.
O avance da guerra en Irán, agora con máis de seis meses en desenvolverse, ten impactos crecientes no plano doméstico nos Estados Unidos:
- Desgaste político: enquisas recentes sitúan por debaixo dun terzo dos estadounidenses os que apoiam a forma en que Trump está a xestionar o conflito.
- Eleccións de medio mandato: están convocadas para o 3 de novembro de 2026 e Trump asegúra que o acordo, se se chega, ocorrerá tras esa data.
- Custo económico global: o tráfico marítimo no estreito de Ormuz segue perturbado, presionando prezos de enerxía e a cadea de subministracións internacionais.
Ademais, dentro do seu propio partido e entre aliados internacionais, esa retórica severa abre interrogantes sobre credibilidade, custo bélico e posibles repercusións legais segundo o dereito internacional. A ONU, citas diplomáticas e observadores internacionais sinalan que ameazas de “aniquilación” contra un estado soberano poden considerarse violacións graves de convencios internacionais sobre conflito armado.
O último dato feito público hoxe é que os EE.UU. sostiveron oficialmente unha reunión directa con Irán durante a ONU; se ben os detalles non foron revelados, foi descrita como “moi produtiva”. Ese contacto introduce unha variable de expectativa en medio dunha retórica altamente belicosa. A tensión entre a ameaza explícita e a apertura á negociación caracteriza a situación actual.
Este artigo se basa en información de fontes públicas disponible ao momento de súa publicación.