Teherán, 29 de agosto de 2026
O goberno de Irán acusou o 28 de agosto a Estados Unidos de “terrorismo de Estado” polas sancións recentemente impostas que, segundo Teherán, agravan a crise económica do país. A campaña, denominada formalmente “Operation Economic Outcast” ou “Operación Paria Económico”, foi lanzada por Washington o 24 de agosto con obxectivo de asfixiar as fontes de ingresos vitais da República Islámica.
Estas sancións inciden en sectores como o petróleo, transporte marítimo, tecnoloxía, aviación e ouro, ao tempo que Washington ameaza con sancións secundarias para países que manteñan relacións comerciais ou financeiras con Irán.
A acusación foi feita polo Ministerio de Relacións Exteriores iraniano nun comunicado que denuncia a nova ofensiva como unha violación do dereito internacional, da soberanía nacional e dos dereitos humanos fundamentais.
Datos oficiais publicados hoxe indican que a inflación anual alcanzou o 66 % o mes pasado, mentres que o volume de exportacións e importacións caeu case un terzo. Importa: esta escalada podería agravar a desestabilización social e a percepción de inxustiza entre os cidadáns iranís.
Irán cualifica “Operación Economic Outcast” de terrorismo estatal ilegal
O día 28 de agosto, o Ministerio de Relacións Exteriores de Irán emitiu un comunicado rechamando abertamente as sancións de EE.UU. como “terrorismo de Estado”. Neste documento, Irán sostén que a campaña económica non é simplemente unha presión comercial, senón un esforzo consciente para debilitar o pobo iraní e obstaculizar os seus dereitos básicos.
Segundo Irán, Washington emprega o dólar e sancións secundarias para forzar que outros países corten calquera vínculo económico con Teherán, violando non só a soberanía nacional, senón tamén os principios fundamentais das leis internacionais vigentes. Ademais, califica estas medidas como “un crime contra a humanidade”.
O uso do termo “estado de terrorismo” non é casual: Irán denuncia que esta campaña viola o Capítulo da Carta das Nacións Unidas, normas de dereito humanitario internacional e pactos de dereitos económicos e sociais. Tamén cita una sentenza da Corte Internacional de Xustiza do 3 de outubro de 2018, pola que os EE.UU.
deberían levantar sancións relacionadas con alimentos, medicamentos e equipamento esencial para a aviación civil; Irán afirma que esas obrigas seguen sen cumprirse. O comunicado insta todos os países a non aplicar estas sancións, advertindo que facelo equivale a “cómplice” na imposición da vontade dun Estado sobre outros independentes.
Khamenei prohibe actos que danen a cohesión social e envía mensaxe de unión nacional
O 28 de agosto tamén se publicou un escrito do Líder Supremo, o Ayatollah Mojtaba Khamenei, quen ordenou que se prohiban calquera acto que “prexudique a cohesión social” e advertiu contra declaracións que debiliten a moral nacional e pública.
Acuñou unha mensaxe co gallo da Semana do Goberno para enaltecer o “esforzo sincero” da administración do presidente no medio de sancións intensificadas e bloqueos por parte de EE.UU. e Israel. Destacou que todas as actuacións—na economía, na cultura, na seguridade—deben considerarse co posible impacto que teñen sobre a unión da sociedade.
Segundo fontes oficiais, esta preocupación vén acompañada do dato de que o comercio exterior iraní—exportacións e importacións—mullido caeu un 35 % debido ao impacto das sancións e ao bloqueo naval imposto polos EE.UU. Ademais, resalta que a inflación alcanzou o 66 %, facéndolle a vida diaria crecente difícil para a cidadanía.
Efectos económicos cuantificables e repercusións sobre aliados internacionais
As sancións de EE.UU. sob a “Operación Paria Económico” engloban restricións ao comercio de petróleo, tecnoloxía, transporte marítimo, aviación e ouro. Washington xa inclúe máis de 60 entidades, individuos e buques listados en múltiples países como responsables de axudar a Teherán a evadir sancións e manter ingresos ilícitos. Esta acción expón tamén a terceiros ao risco de sancións secundarias se manteñen lazos económicos con Irán.
Irán, pola súa banda, sinala que a economía está sometida a presión tanto pola guerra como polas sancións: denuncia a diminución das exportacións, o bloqueo naval, a inflación disparada e a escaseza de bens básicos.
O presidente Masoud Pezeshkian afirmou que o volume de comercio exterior caeu en torno ao 35 %, mentres que fontes estiman que o sector petrolífero, centro económico clave para Irán, está severamente afectado pola redución do tráfico comercial e das vendas.
A nivel internacional, Irán pide aos organismos das Nacións Unidas e aos Estados membros que condenen e non apliquen sancións unilaterais, cualificadas como contrarias ao dereito internacional e aos principios de igualdade soberana entre países.
En carta dirixida ao secretario xeral da ONU, Abbas Araqchi denunciou que as sancións non só afectan ao pobo iraní senón que supoñen unha desviación respecto ás obrigas ditadas pola Corte Internacional de Xustiza.
Este escenario se insire nun conflito iniciado en febreiro de 2026 que xa leva seis meses, no que EE.UU. e Irán están enfrontados non só en campo militar senón nunha loita económica cada vez máis intensa. A tensión no Estreito de Ormuz, que antes do conflicto manexaba unha quinta parte do suministro mundial de petróleo, segue sendo un punto crítico de inseguridade e preocupación rexional.
Teherán insiste en que estas sancións empeñoran o acceso da poboación a artigos básicos, medicinas e servicios fungibles, e alerta que calquera país que colabore con Washington serán considerado funxindo cómplice destas accións.
Mentres tanto, o líder supremo insta á estrutura estatal para evitar acto ningún que fomente divisións sociais e rexeita o desalento público, sinalando que a resistencia ante as adversidades económicas debe facerse cun espírito de unidade nacional sen vacilacións nin contradicións.
Este artigo se basa en información de fuentes públicas disponible al momento de su publicación.