Misions humanitarias culpan a EE. UU. polo gromo de ébola sen tratamento
Un novo gromo de ébola nas rexións do leste da República Democrática do Congo (RDC) e en Uganda está a provocar alarma internacional pola súa rápida expansión e pola ausencia de vacinas ou tratamentos específicos contra o virus Bundibugyo. Axentes humanitarios e ONG denuncian que os recortes no apoio financeiro de Estados Unidos aos programas de saúde e preparación ante brotes agravaron a situación e limitaron a capacidade de resposta sobre o terreo.
O que pasou e por que é preocupante
- As organizacións humanitarias sinalan que, antes de 2025, o Goberno estadounidense financiaba proxectos clave de vixilancia, tratamento e infraestruturas de auga e saneamento no leste da RDC; eses fondos reducíronse drasticamente e moitos programas foron recortados.
- Tras o reforzo da vixilancia, rexistráronse máis de 900 casos sospeitosos, dos que 101 foron confirmados na RDC.
- O virus implicado, o Bundibugyo, é altamente contaxioso e, ao non existir vacinas nin tratamentos específicos dispoñibles para este serotipo, o número de contaxios pode medrar con rapidez.
- A Organización Mundial da Saúde (OMS) declarou que a situación constitúe unha emerxencia de saúde pública de importancia internacional, o que activa mecanismos de coordinación e alerta global.
Impacto dos recortes e testemuños das ONG
- Traballadores do Comité Internacional de Rescate (IRC) e outras organizacións explican que os recortes orzamentarios deixaron á poboación local en “grave vulnerabilidade”, reducindo a cobertura de programas de prevención, control de infeccións e atención primaria.
- Ex‑empregados da USAID sinalaron que o desmantelamento de equipos e o despedimento de persoal con experiencia en resposta a brotes debilitou a capacidade de coordinación e a credibilidade das intervencións internacionais.
Consecuencias prácticas e riscos inmediatos
- Menor capacidade de detección precoz e rastrexo de contactos.
- Infraestruturas de saneamento e control de infeccións insuficientes en zonas afectadas.
- Maior risco de expansión rexional e internacional se non se contén o foco rapidamente.
- Dificultade para mobilizar recursos e persoal especializado con rapidez debido á redución de financiamento e á perda de experiencia técnica.
Que medidas son necesarias con urxencia
- Reforzar a financiación internacional para proxectos de vixilancia, tratamento e saneamento nas zonas afectadas.
- Restablecer equipos e persoal experto en resposta a brotes, incluíndo rastrexo de contactos e unidades de illamento.
- Apoio logístico e de infraestrutura para garantir acceso a auga, letrinas e medidas de control de infección nas comunidades.
- Coordinación entre OMS, gobernos locais e ONG para priorizar intervencións e evitar duplicidades.