O novo RD 316/2026 abre unha porta á regularización extraordinaria de persoas migrantes
Maxistrados e avogados analizan na Revista de Derecho vLex os requisitos, a documentación e os problemas prácticos das novas disposicións adicionais do Regulamento de Extranxeiría
MADRID / SANTIAGO. O Goberno central vén de aprobar o Real Decreto 316/2026, do 14 de abril, unha norma que modifica o Regulamento de Extranxeiría (RD 1155/2024, do 19 de novembro) e introduce, a través das súas disposicións adicionais vixésima e vixésimo primeira, un mecanismo de regularización extraordinaria para persoas migrantes en situación administrativa irregular.
O artigo doutrinal asinado por Alfonso Álvarez-Buylla Naharro, maxistrado do Xulgado do Contencioso-Administrativo número 5 do Tribunal de Instancia de Bilbao, e Silvia Gutiérrez Vallejo, avogada do Ilustre Colegio da Avogacía de Bizkaia, publicado na Revista de Derecho vLex, constitúe unha das primeiras análises detalladas desta nova figura xurídica.
Requisitos comúns e documentación exixible
Os autores identifican os elementos esenciais que deben concorrer para acollerse a esta regularización. Aínda que o texto normativo aínda presenta algunhas arestas interpretativas, apúntanse como condicións habituais a permanencia continuada en territorio español, a inexistencia de antecedentes penais e a vinculación laboral ou social no país. A carga documental, advirten, será un dos puntos máis delicados, especialmente para aqueles colectivos que carezan de rexistros oficiais que acrediten o tempo de estancia.
Vías de solicitude e efectos da tramitación
O RD 316/2026 establece procedementos concretos para presentar a solicitude, ben por vía administrativa ante as oficinas de estranxeiría, ben a través de mecanismos telemáticos. Os efectos da mera presentación da solicitude —como a concesión ou non dun permiso provisional mentres se resolve— son obxecto de análise detallada polos xuristas, que advirten de posibles discrepancias entre as distintas delegacións do Goberno.
Problemas en sede administrativa e xurisdicional
Álvarez-Buylla e Gutiérrez Vallejo non escatiman en sinalar as principais cuestións problemáticas que xa están a xurdir. Entre elas, destacan a interpretación restritiva que poderían facer algunhas administracións, a falta de medios para tramitar as solicitudes en prazos razoables e os posibles recursos contencioso-administrativos que se interpoñan contra denegacións baseadas en criterios non uniformes.
Os autores conclúen que, aínda que a norma supón un avance significativo en materia de migracións, o seu éxito dependerá en gran medida da aplicación que fagan as autoridades competentes e da capacidade dos solicitantes para achegar probas documentais nun contexto de vulnerabilidade administrativa.