30 de setembro de 2026 — A Corte Suprema dos Estados Unidos permitiu o governo de Donald Trump recorrer, por agora, á deportación rápida de inmigrantes a países que non son os seus, mentres evalúa a legalidade deste programa que desde xaneiro de 2025 acumula uns 25.000 casos. A orde do martes suspende os efectos dunha sentenza dun tribunal de apelación que o declarara inconstitucional pola vulneración dos dereitos procesuais dos afectados.
Corte Suprema reanuda as deportacións rápidas a países terceiros mentres litíxase o caso
A orde da Corte Suprema permite que o Departamento de Seguridade Nacional (DHS, polas súas siglas en inglés) reanude xa as deportacións a países distintos aos de orixe ou cidadanía dos inmigrantes, sen proporcionar aviso previo ou opción de objeción substancial.
Ese permiso será temporal: a Corte anunciou que escoitará argumentos sobre este asunto no mes de decembro.
Acumulados 25.000 casos enviados a máis de 29 países desde que se implementou a política
Desde xaneiro de 2025, o DHS deportou uns 25.000 inmigrantes aos que non se lles pode devolver aos seus países de orixe ou a países que lles acepten, mediante acordos con máis de 29 países terceiros, a maior parte en América Latina e África.
O país que máis deportacións recibe baixo esta política é México. Outros destinos mencionados inclúen Liberia, Sudán do Sur e Guyana.
Sentenza dun tribunal de apelación considerara esta política ilegal antes de ser suspendida
O 1º Tribunal de Apelación dos EUA do Boston determinou o 18 de setembro de 2026 que a política de deportacións a países terceiros (third-country removals) violaba o dereito ao debido proceso ao non permitir aos inmigrantes presentar alegacións fundadas no temor de persecución ou tortura.
Ese fallo esixía que os afectados foran advertidos do país de destino e tivesen oportunidade real de opoñerse. Pero este mandato foi suspendido pola orde da Corte Suprema mentres continúa a revisión legal.
Citación textual dunha organización demandante
“Esta orde permite ao goberno reanudar o envío de persoas a países terceiros onde poden enfrontar persecución, tortura, encarceramento ou outro perigo grave”, declarou Trina Realmuto, directora executiva da National Immigration Litigation Alliance.
Debate sobre procedementos, garantías legais e riscos para inmigrantes
- Obxcións legais: Os demandantes sosteñen que moitos deportados non teñen antecedentes criminais nin vínculos co país receptor; pese a iso, afrontan riscos graves sen a posibilidade de presentar alegacións.
- Defensa do goberno: O Executivo argumenta que estas deportacións son necesarias para cumprir ordes definitivas de expulsión cando non é posible devolver ao inmigrante ao seu país ou este non o acepta, e que os países terceiros ofrecen garantías de que os deportados non serán perseguidos.
- Proximidade legal: O caso acumula unha secuencia dende xuño de 2025 cando o Ministerio de Seguridade Nacional enmendou a política para expulsar inmigrantes con sentenzas definitivas a países terceiros. A política xa estaba en litixio en tribunais federais, con distintas imposicións e suspensións parciais.
Con todo, ata o momento a Corte Suprema non decidiu definitivamente se esta política é constitucional; a orde de reanudación non prende unha aprobación permanente, senón a suspensión temporal da prohibición imposta polo tribunal de apelación. A resolución da Corte Suprema, agendada para decembro de 2026, será decisiva para determinar se a práctica continuará a pleno rendemento ou se deberá reverter conforme ás garantías do dereito internacional e estadounidense. Este artigo se basa en información de fontes públicas disponible ao momento de súa publicación.